„— różnica między nocą a dniem, szerokość nocy i wąskość dnia, niezależność nocy i poddaństwo dnia.
— w ciemności, na wznak obcuję z wszechczasem i mogę doświadczać wszystkiego. Nocą jestem lepszym artystą i lepszym człowiekiem. Lepiej odczuwam innych ludzi z zamkniętymi oczami, moja "nocna wyobraźnia jest bogatsza od dziennej, nawet mój styl po ciemku ma solidniejszą muskulaturę.
— nie zawsze, lecz czasem w głębi mroku dochodzę do pełniejszego doznawania życia i przez parę minut osiągam jedność ze światem lub — by nie używać zbyt wysokich słów — maximum własnej osobowości. Ale nazajutrz rano muszę wstać. W przerażającym wysiłku muszę odrabiać różnicę między nocą a dniem. Dopiero koło południa niekiedy udaje mi się przywrócić utracony stan pełni władzy, ale kosztuje mnie to wiele pracy jest zaszyfrowany, trzeba dobierać literę za literą, aby ułożyć hasło. Gdy mi się to powiedzie, czuję zdumioną wdzięczność więc nic za darmo, gratisowa jest tylko noc, za dzień trzeba płacić I ta opłata, ta cena zawsze polega na pracy
— w hotelu na Wyspie rano było spokojnie, nikt nie telefonował, tylko słońce w szparach i przelewanie się morza. W Warszawie rano najwięcej dzwonią, jak przychodzi wyż barometryczny. Widocznie w niskim ciśnieniu leżą ciszej, siły tracą, a może i wiarę W wyż telefon rano świergoce jak ptak, a czasem dziobnie.“(9)